สุนัขตัวน้อยๆ กับเด็กนั่นดูว่าจะเข้ากันได้ดี

แม้ในบางที อาจมีข่าวคราวหลายครั้งที่สุนัขทำร้ายเด็ก...?

"...............?!"

.

.

"นายนี่หนักจิงๆ เลย"

แต่บางครั้งเด็กก็ร้ายใช่ย่อย...แกล้งหมาน้อยได้เหมือนกันนะ

ก็มันไม่ได้พูด....เป็นภาษาเดียวกับเรานี่

แต่มันก็มีความเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์มากกว่าพวกเพื่อนมนุษย์ด้วยกันซะอีก

เวลาที่เรา เหงา... หงอย... ไม่มีใคร

เจ้าหมาน้อยตัวเดิมที่เติบโตมาด้วยกันเนี่ยแหละ

ที่เป็นดั่งเพื่อนแก้เหงา...ที่ไม่เคยบ่นว่า....อะไรกับเรา

มันกลับนั่งนิ่งๆ ให้เรากอดซบและ

มองเราด้วยสายตาประมาณว่า....อย่าเศร้าเลยพวก

เข้าใจนะ ^________^ และเลียหน้าเราหนึ่งทีก่อนส่งสายตาหวาน(น้ำลาย)เยิ้มมม

.

.

.

"เจ้านายใช้คอมฟอร์ดเถอะ.... >______< "

.

.

.

"เรามาร่วมกันขอพรกันเถอะนะ....."

"บุ๊กๆ.....>___<"

.

.

.

สุดท้ายมันก็คือเพื่อนตัวหนึ่งที่เมื่อเราได้ประโยชน์

จากมันที่จะคลายทุกข์ เสร้า เหงา...เป็นสุขสนุก

ก็จงดูแลมันด้วยความรัก... และห่วงใยอย่างที่มันมีให้

กับเจ้านายอย่างซื่อสัตย์ และซื่อตรงเสมอมาโดยไม่ทอดทิ้งกัน

อย่างที่เพื่อนมนุษย์ชอบทำกันอย่างซึ่งๆ หน้าไร้ความปราณี.....O_____O

.

.

.

.